اشعار تبالیده

اشعار فارسی و بلوچی مجیب الرحمن تبالیده

اشعار تبالیده

اشعار فارسی و بلوچی مجیب الرحمن تبالیده

  • ۰
  • ۰

ﻗﻠﭽﻤﺎﻗﯽ ﻧﺨﺒﻪﺍﯼ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ

ﮔﻔﺖ: ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﺁﻗﺎ، ﺩﺳﺘﻪﯼ ﺳﺎﺗﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ: ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ! ﭼﺮﺍ ﻣﺰﺩﻭﺭ ﺍﻣﺮﯾﮑﺎ ﺷﺪﯼ؟

ﮔﻔﺖ: ﻫﺮﮐﺲ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﯼ ﮐﺮﺩ ﺍﻭ ﻣﺰﺩﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ

ﮔﻔﺖ: ﭘﺲ ﺁﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﻣﺤﺼﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ؟!

ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﯽ ﻏﺮﺽﻭﺭﺯﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ

ﮔﻔﺖ : ﺩﯾﺪﯼ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﻫﻢ ﻣﻘﺪﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ : ﺑﺎﯾﺪ ﺁﻭﺭﻡ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﻭ ﺩﺭﺑﻨﺪﺕ ﮐﻨﻢ

ﮔﻔﺖ : ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺟﺎﯼ ﺍﻓﺴﺮ ﻭ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ: ﺗﺎ ﺁﯾﺪ ﺣﺮﺍﺳﺖ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﺴﺠﺪ ﺑﻤﺎﻥ

ﮔﻔﺖ: ﻣﺴﺠﺪ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺎﺟﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ: ﻣﺴﺘﯽ ﺯﺍﻥ ﺳﺒﺐ ﻫﯽ ﺣﺮﻑِ ﺑﯽﺧﻮﺩ ﻣﯽﺯﻧﯽ

ﮔﻔﺖ : ﺁﻥ ﻫﻢ ﻋﻠﺘﺶ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﺟﺰ ﮐﺎﻓﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ : ﮔﻮﯾﺎ ﻧﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺩﻟﺖ

ﮔﻔﺖ: ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﺍﻣﺎ ﻫﺎﻟﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ : ﻣﺠﺒﻮﺭﯼ ﻣﻄﯿﻊ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺷﻮﯼ

ﮔﻔﺖ : ﺩﺭ ‏«ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﯼ 2‏» ﺁﺩﻣﯽ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ: ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﯾﺪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺭﻭﯼ ﺑﺎﻻﯼ ﺩﺍﺭ!

ﮔﻔﺖ: ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﻥ ﻣﺎ ﺭﻧﮕﯿﻦﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺼﻮﺭ ﻧﯿﺴ

  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

زرنگ ریاضی

ﺯ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﯾﺎﺿﯽ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ

ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻂ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺍﺯﯼ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ

ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻡ ﻣﯽ ﺟﻮﻡ ﺍﯾﮕﺮﮒ ﺯﮔﻨﺪ

ﺧﻨﺠﺮ ﺩﯾﻔﺮﺍﻧﺴﯿﻞ ﻫﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﮐﻨﺪ

ﺩﺍﻣﻦ ﻫﺮ ﺍﺗﺤﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﺩﺭﻡ

ﺍﺯ ﺳﺮ ﻫﺮﺟﺎﯾﮕﺸﺘﯽ ﻣﯽ ﭘﺮﻡ

ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎﯼ ﺑﺎﺯﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ

ﺍﺯ ﮐﻤﻨﺪ ﻣﻨﺤﻨﯽ ﻫﺎ ﺭﺳﺘﻪ ﺍﻡ

ﮔﻮﺵ ﻫﺮ y ﻭ x ﺍﯼ ﻣﯽ ﺟﻮﻡ

ﺷﯿﺐ ﻫﺮ ﺧﻄﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﺩﻭﻡ

ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻗﺪﺭ ﻣﻄﻠﻘﻢ

ﮔﻪ ﺍﺳﯿﺮ ﺯﻟﻒ ﺣﺪ ﻭ ﻣﺸﺘﻘﻢ

ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻫﺎ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ

ﮔﺎﻩ ﺧﻂ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺍﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ

ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﯾﺪﻡ ﺗﻮﺍﺑﻊ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ

ﭘﺎﺭﻩ ﺧﻂ ﻫﺎ،ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ

ﺩﺭ ﺭﯾﺎﺿﯽ ﺑﺤﺚ ﺍﻧﺘﮕﺮﺍﻝ ﻧﯿﺴﺖ

ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻭ ﺭﺍﺩﯾﮑﺎﻝ ﻧﯿﺴﺖ

ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺟﺬﺭﻫﺎ ﮐﻮﭼﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ

ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﮐﺴﺮﻫﺎ ﭘﻮﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ

ﺍﺯ log ﻭ ﺑﺴﻂ ﻭ ﻧﭙﺮ ﺁﺛﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﺭﺩ ﭘﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺧﻂ ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ ﺯﯾﻦ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﻏﻢ ﻧﺒﻮﺩ

0/0 ‏(ﺻﻔﺮ ﺻﻔﺮﻡ ‏) ﻫﻢ ﺩﮔﺮ ﻣﺒﻬﻢ ﻧﺒﻮﺩ

ﺁﺭﯼ ﺁﺭﯼ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﻋﻘﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﯿﻨﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ x ﻭ y ﺩﺍﺩ،ﺩﺍﺩ

ﺭﻭﺯ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺭﯾﺎﯼ ﯾﺎﺩ باد..

  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

منصب دوستی

ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﺗﻤﯿﺰ

ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﭼﺴﺒﯿﺪ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ!

ﭼﻮ ﮔﯿﺴﻮﯼِ ﻣﻪﻃﻠﻌﺘﺎﻥِ ‏« ﻃﺮﺍﺯ ‏»

ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻭ ﻋﻤﺮ ﺍﻭ ﺷﺪ ﺩﺭﺍﺯ

ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﺰﻋﺶ ﺯ ﺧﻮﯾﺸﺎﻥ ﮐﺴﯽ

ﺑﺮﺁﻥ ﻣﯿﺰ ﺯﺩ ﺯﻭﺭ ﺑﯿﺠﺎ ﺑﺴﯽ

ﻧﺸﺪ ﮐَﻨﺪﻩ ﻣﯿﺰ ﺍﺯ ﺑﺮِ ﻣﺤﺘﻀﺮ

ﻣﮕﺮ ﺷﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺤﺘﻀﺮ ﺭﺍ ﺧﺒﺮ

ﺑﺰﺩ ﺷﯿﺸﮥ ﻗﺮﺹ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮﺵ

ﮐﻪ ﻣﯿﺰﺵ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺑﺮﺵ

ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻋﺠﺐ ﭼﻮﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﯿﺰ

ﻧﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﮐﻒ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﻣﯿﺰ

ﻧﮕﻮ ﻣﯿﺰ ﺑﺮ ﮐﺲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻓﺎ

ﺗﻮ ﺑﻨﮕﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯼ ﻣﯿﺰ ﺭﺍ

ﺷﺪﻩ ﻣﯿّﺖ ﻭ ﻣﯿﺰ ﺑﺎ ﻫﻢ ﮐﻔﻦ

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ ﮔﻮﺭﮐﻦ

ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺶ ﭼﻮﻥ ﻧﻪ ﻣﻘﺪﻭﺭ ﺷﺪ

ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ ﻣﯿﺰ ﺩﺭ ﮔﻮﺭ ﺷﺪ

  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

استادریاضی

باز







y x






،




log


0/0 ( )


x y ،
باد..
  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

مست وهشیار

: ،
: ! ؟
:
:
: ؟!
:
:
:
:
:
:
: ِ
:
:
:
:
: « 2 »
: !
: ،
  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

سرقت خر.

دزدی خر .ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺯﺩﯼ ﺯﺑﻞ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ.

ﺭﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻃﻮﯾﻠﻪ ﺧﺮ ﻣﺶ ﺭﺟﺐ.

ﺭﺟﺐ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺷﺼﺘﺶ ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ ﺷﺪ.

ﺟﻬﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻤﺶ ﺷﺐ ﺗﺎﺭ ﺷﺪ.

ﺩﺭﻭﻥ ﻃﻮﯾﻠﻪ ﺩﻭ ﺯﺍﻧﻮ ﻧﺸﺴﺖ.

ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻡ ﻓﻬﺶ ﺑﺴﺖ.

ﯾﮑﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺗﻮﺳﺖ.

ﮐﻪ ﻗﻔﻞ ﻃﻮﯾﻠﻪ ﻧﺒﺴﺘﯽ ﺩﺭﺳﺖ.

ﯾﮑﯽ ﮔﻔﺖ ﮔﯿﺮﯾﺪ ﻣﻌﻤﺎﺭ ﺭﺍ.

ﺑﻨﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺭﺍ.

ﯾﮑﯽ ﮔﻔﺖ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻨﻪ ﻫﺎﺳﺖ.

ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺮ ﭘﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﺳﺖ.

ﯾﮑﯽ ﮔﻔﺖ ﻧﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺧﺮ.

ﭼﺮﺍ ﭼﻮﻥ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺍﮔﺮ ﻋﺮ ﻭ ﻋﺮ.

ﻭ ﯾﺎ ﺟﻔﺘﮏ ﻭ ﮔﺮﺩ ﺧﺎﮎ

ﻣسلم ﮐﻪ ﺁﻥ ﺩﺯﺩ ﻣﯿﺰﺩ ﺑﻪ ﭼﺎﮎ.

ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻏﯿﺾ ﻣﺶ ﺭﺟﺐ.

ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﯾﺎﺍﻟﻌﺠﺐ.

ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ 

ندیده توقاضی نشو ازحدیث خلایق . به حس ملون به حس و سلایق .

  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

 ﻣﺮﻍ ﻭ ﺧﺮﻭﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﻭ ﺧﻮﺷﯽ

ﻋﻘﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺯﻥ ﻭ ﺷﻮﻫﺮ ﺷﺪﻩ

ﺍﻭﻝ ﻣﺎﻩ ﻋﺴﻞ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ

ﺭﻭﯼ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺩﻩ

ﮐﺎﺭﮔﺰﺍﺭﯼ ﺯ ﺍﺩﺍﺭﺍﺕ ﺷﻬﺮ

ﺍﺯ ﺑﺪﯼ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺁﻥ ﺟﺎ ﮔﺬﺷﺖ

ﻫﻤﭽﻮ ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﻣﺮﻍ

ﭼﺸﻢ ﻭﯼ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻥ ﺍﻭ ﺧﯿﺮﻩ ﮔﺸﺖ

ﮔﻔﺖ ﮐﻪ : ﺍﯼ ﻣﺮﻍ ﺗﭙﻞ ، ﺧﻮﺷﮕﻠﻢ

ﮐﺸﺘﻪ ﻣﺮﺍ ﻫﯿﮑﻞ ﺭﻋﻨﺎﯼ ﺗﻮ

ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻮﭘﻦ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ

ﺑﺎﺩ ﻓﺪﺍﯼ ﻗﺪ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﺗﻮ

ﮔﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﺮ ﺑﺪﻧﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ

ﺟﺎﻥ ﮐﻨﻢ ﺍﯼ ﻣﺮﻍ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺗﻮ

ﮔﺎﻩ ﺧﻮﺭﻡ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﭼﺎﻕ ﺗﻮ ﺭﺍ

ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺑﮑﺸﻢ ﺭﺍﻥ ﺗﻮ

ﭼﻮﻥ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﻣﺘﻠﮏ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ

ﺯﺩ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺷﻮﻫﺮ ﺧﻮﺩ ، ﻧﻮ ﻋﺮﻭﺱ

ﮔﻔﺖ : ﭼﺮﺍ ﺑﯽ ﺭﮒ ﻭ ﺑﯽ ﻏﯿﺮﺗﯽ

ﺧﺎﮎ ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﺍﯼ ﺧﺮﻭﺱ

ﺍﺯ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﺍﻩ ﺯﻧﯽ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ

ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮﺍ

ﺗﻮ ﻣﺜﻼ ﻣﺮﺩ ﻣﻨﯽ ؟ ﺑﯽ ﻭﺟﻮﺩ

ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺳﯿﻨﻪ ﻭ ﺭﺍﻥ ﻣﺮﺍ؟

ﮔﻔﺖ ﺧﺮﻭﺱ ﺍﯼ ﺯﻥ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻣﻦ

ﺯﯾﻦ ﺳﺨﻦ ﺍﻭ ﺭﺍﻩ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ؟

ﭼﻮﻥ ﮐﻪ ﻧﻨﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ

ﺗﺨﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺭﺩ

  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰
با هدف انتشار اشعارف خودم .بنده وبلاگی به اسم خود راه اندازی نمودم ..امیدوفارم بتوانم اندوخته ها وسروده های بلوچی وفارسی مورد پسند ادب دوستان واقع گردد.
  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

شعرحافظ

الایا ابها الساقی ادرکاسا وناولها   ////////    که عشق اسان نموداول ولی افتاد مشکل ها                        

به بوی نافه ایی کاخرصبا زان طره بگشاید ////////زتاب جعدمشکینش چه خون افتاد دردلها

مرادرمنزل جانان چه امن عیش //////////جرس فریادمیداردکه بربندید محمل ها

همه شب کارم زخودکامی به بدنامی رسید /////////نهان کی ماند رازی کزان سازند محفلها

شب تاریک وبیم موج وگردابی چنین هایل ////////// کجادانندحال ما سبکباران ساحل ها 

حضوری گرهمی خواهی ازوغافل مشو حافظ///////////متی ماتلق من تهوی دع الدنیا واهملها

.......... وزن مفاعیلن 

  • مجیب تبالیده
  • ۰
  • ۰

این متن دومین مطلب آزمایشی من است که به زودی آن را حذف خواهم کرد.

زکات علم، نشر آن است. هر وبلاگ می تواند پایگاهی برای نشر علم و دانش باشد. بهره برداری علمی از وبلاگ ها نقش بسزایی در تولید محتوای مفید فارسی در اینترنت خواهد داشت. انتشار جزوات و متون درسی، یافته های تحقیقی و مقالات علمی از جمله کاربردهای علمی قابل تصور برای ,بلاگ ها است.

همچنین وبلاگ نویسی یکی از موثرترین شیوه های نوین اطلاع رسانی است و در جهان کم نیستند وبلاگ هایی که با رسانه های رسمی خبری رقابت می کنند. در بعد کسب و کار نیز، روز به روز بر تعداد شرکت هایی که اطلاع رسانی محصولات، خدمات و رویدادهای خود را از طریق بلاگ انجام می دهند افزوده می شود.

  • مجیب تبالیده